Emigreren: Roze bril, hoofd vol van ideeën, informatie en lichtelijke paniek….

Emigreren: Roze bril, hoofd vol van ideeën, informatie en lichtelijke paniek….

Mijn eigen ervaring in het opzoeken van alles, de reis naar ons doel, is voornamelijk de afwisseling van de prachtige ideeën, alle informatie over emigratie opzoeken en dan de paniek….alsof ik haast moet maken om alles “op tijd” in mijn hoofd te stampen….Om dan te bedenken: "Ik heb de Nederlandse wetten al nooit begrepen, van de Belgische weet ik nog veel minder en ik heb ook geleefd toch?"

Al jaren hadden wij een droom, een mooie toekomstdroom en absoluut niet egoïstisch. Het liefst van al zouden wij alle minderbedeelde gezinnen, de grote gezinnen en de zogenoemde kansarme gezinnen een fijne, betaalbare vakantie geven. Waarom? Omdat wijzelf minder bedeeld zijn geweest, omdat wijzelf een groot gezin zijn en omdat wij gelukkig nog net niet kansarm zijn geweest. Met andere woorden, wij weten  hoe het is om of buiten de boot te vallen (ga maar eens met vijf kinderen eventjes op vakantie of profiteer maar eens van een actie …..) en weten ook uit ervaring dat het leven soms een financiële wending kan maken waardoor je bijna alles (ook jouw eigenwaarde) verliest. 

Wij schamen ons er echter niet voor en zijn altijd open geweest tegen iedereen en ja….wij zijn ook wel eens bij de voedselbank gaan aankloppen. Wat had een rustgevende vakantie dan goed kunnen doen!

Maar goed ik dwaal een beetje af, ondertussen is de financiële kant weer zo goed als op orde, hebben wij het geluk gehad dat wij (ook dankzij vrienden) ons huis bijna 2 jaar geleden konden kopen en wij weer vrij normaal kunnen leven. Het is maar net welke weg men inslaat en welke kans men neemt of krijgt…..hard werken en veel liefde voor elkaar waren voor ons die weg.

Begin 2014 begonnen mijn man en ik weer na te denken over onze eigenlijke droom. Een camping/boerderijtje waar  (grote) gezinnen, minderbedeelden en mensen met een beperking konden genieten van de natuur, dieren (in het bijzonder pony’s vanwege de therapeutische werking) en een welverdiende en vaak broodnodige vakantie. Waar zij zich even kunnen afzonderen van de dagelijkse beslommeringen en vooral veel plezier kunnen maken.

Maar in België is dit voor ons niet mogelijk, om meerdere redenen. Ten eerste, waar begint men zoiets? Ten tweede waar vindt men nog die ongerepte natuur en de rust? Ten derde, waar voelen wij ons thuis? Wat willen wij? Beiden noemden wij een land. Tsjechië…..en zo begon onze zoektocht naar alle mogelijke informatie over emigratie, wetten, regels, ect.

De roze bril tijdens het eerste half jaar.

 

Geloof mij maar, die roze bril was er. Dagelijks spraken wij over onze plannen. Wij keken al naar woningen, naar gronden en waren al aan het bedenken hoe wij zouden starten. De naam van “Ons Landgoed” was zelfs al gekozen! Tekeningen werden gemaakt, dromen werden uitgesproken en……er werd vooral extreem veel gekibbeld. Ja echt! Ondanks dat wij diezelfde droom hebben, kibbelde wij elke keer dat wij het over onze emigratieplannen hadden. Bizar als ik er nu op terugkijk….

De Tsjechische taal leren met vallen en opstaan.

Beginnen met het leren van.....Tsjechisch!!

Het Tsjechisch leren is een van de eerste stappen richting ons emigratie proces, of beter gezegd, mijn eerste stap want de rest vindt het allemaal maar wat gemakkelijk om mij, als studiebol, te laten zweten en zwoegen. 

 

Tsjechisch is geen gemakkelijke taal. Het is een West-Slavische taal en maakt veel gebruik van klinkers. Deze taal is één van de alleroudste talen van Europa. Toch spreken maar ongeveer één kleine 12 miljoen mensen Tsjechisch. 

Tussen de 13^e en de 16^e eeuw was de originele taal en uitspraak op zijn best. In 1620 kwam Tsjechië onder het bewind van Habsburgse rijk waardoor de belangrijkste talen op dat moment Duits en Latijn werden.  In deze eeuwen werd de originele taal meer een boerentaal. Aan het eind van de 18^e eeuw namen de Tsjechen echter zelf het heft weer in handen en gingen zij op zoek naar hun eigen, nog steeds bekende en trotse, mentaliteit. 

 Na de Tweede Wereldoorlog sloot Tsjechië een soort van bondgenootschap met Rusland, op dat moment machtiger en stabieler dan de VS. ( Hier zal ik op een ander moment terugkomen) De invloeden van de Russische taal zijn dan ook nog steeds te vinden in de rijke stad Karlovy Vary en andere, rijke, gebieden. De Tsjechische leerlingen moesten op school ook verplicht Russisch leren.

Sinds 1 mei 2004, dus eigenlijk nog helemaal niet zo lang, is de Tsjechische taal uitgeroepen tot een van de officiële werktalen van de Europese Unie. Echter, het is helemaal niet zo eenvoudig als het lijkt. In Praag of in grote steden zoals Brno of Jihlava of Kutná Hora, kunnen wel wat mensen Duits of Engels spreken (ik merkte dat Engels dan toch nog steeds de voorkeur had). Vooral de jongere generatie kan hiermee wel wat overweg. Maar de dorpsbewoners en de bevolking buiten deze grote steden zullen jou helaas niet verstaan…

Mijn leerproces…..

 

Om maar even terug te komen op het Tsjechisch….het is een ramp…. Nee ik maak gekheid. De taal is zo extreem moeilijk dat het mij motiveert om er zoveel mogelijk van op te slorpen. Dankzij de hulp van mijn (veelal) “virtuele” vrienden van het forum Tsjechie.net, kreeg ik heel wat hulp om de juiste keuze te maken voor mijn bijna opgegeven poging om de taal meester te kunnen worden.

Allereerst werd ik verwezen naar Lesexpres.nl. Een erg leuke site om de basis van deze West-Slavische taal te leren. Je meldt jouzelf gewoon aan en starten maar! Er staat gelukkig veel uitleg en er zijn verschillende oefeningen te vinden. Het jammere, vind ik, is dat de uitspraak niet zo denderend is. (Maar wel vaak errrggg grappig). Les 1, les 2, Les 3 en Les 4 gingen goed….dat heb ik tot nu toe ook nog steeds onthouden….

Toch heb ik enorme nood aan leren uit boeken en daarnaast leren van uitspraak en in de werkelijkheid. Dus zo gezegd zo gedaan. Dankzij weer wat hulp, ja ja ik krijg gelukkig heel veel hulp onderweg, heb ik de cursus Czech Step by Step besteld. Ok, het is in het Engels en er gaat een razend tempo overheen…maar het werkt voor mij enorm verhelderend. De CD die bijgevoegd zit is ingesproken door locals, sowieso is heel deze cursus geschreven door iemand die de taal als moedertaal heeft plus het ook nog heeft gestudeerd. Beter kan bijna niet! Maar moeilijk! Ja dat blijft het, maar ik geef niet op….dat staat niet in mijn woordenboek….(die ik overigens ook heb…de Kleine Dikke Van DaleTsjechisch-Nederlands).

Ik wist dat ik goed bezig was toen wij op vakantie waren en toch mijn eten kon bestellen, een pakje sigaretten kon halen, het aantal broodjes in de zak kon aangeven en de mensen om mij heen kon bedanken en verontschuldigen en zij mij nog begrepen ook ;) Dus stiekem was ik best een beetje trots op mijn ieniemienie beetje Tsjechische taal. Het motiveert in ieder geval wel enorm om zeker door te gaan! 

Daarnaast heb ik sinds een paar maanden een vriendin leren kennen, per toeval. Zij is Tsjechische en het klikte meteen. Zij heeft moeite met haar Nederlands, al vind ik dat ze het prima verstaanbaar spreekt, en zo helpen wij elkaar, vaak heel hard lachend om uitdrukkingen en spelfouten, vooruit. Ze is sowieso al bijna onmisbaar geworden op onze reis…..de hulp die zij biedt is grandioos en komt uit een goed hart! (Je weet zelf wie jij bent….Diký!!!)

Tot slot wil ik nog wat simpele woordjes meegeven, mocht iemand interesse hebben, de cursus CzechStep by Step is recent vernieuwd en dus zeker de moeite waard!

Clo  =  Douane

Ano  =  Ja

Ahoy  =  Hallo onder vrienden/bekenden

Dobrý den  =  Goedendag

Dobré rano  =  Goedemorgen

Na shledanou  =  Tot Ziens

Pozor  =  pas op/gevaar

Prosim  =  Alstublieft

Prominte  =  Mijn excuses

Most  =  brug

Otec  =  Vader

Matka  =  Moeder

Tjechië vakantie deel 5: Terugreis, Karlovy Vary en onze eerste vakantieplek Cheb.

Tjechië vakantie deel 5: Terugreis, Karlovy Vary en onze eerste vakantieplek Cheb.

Zaterdag ochtend was het vroeg dag. Om 08.00 uur verwachtte de eigenaar dat wij ons prachtige vakantiehuis Malovidy 38 zouden verlaten. Dit met zes kinderen en vijf volwassenen. Natuurlijk heb ik dit aangegeven bij het reisbureau (er stond tenslotte 10.00 uur op de reisbescheiden). Met zeer slaperige oogjes en nog een dag vol bezienswaardigheden en een nachtelijke reis voor ons, pakten wij onze laatste spulletjes in en besloten wij om wat jeugdsentiment van mij en mijn broertje op te pakken voor onze eigen kinderen.

Karlovy Vary, een van de bekendste kuuroorden van Tsjechië is ons altijd bijgebleven door de bronnen die naar groetesoep smaakten. Dus.... vol goede moed vertrokken wij de drie uur durende reis naar deze stad....

Karlovy Vary 

Alsof ze een fotografisch geheugen hadden! Zo reden mijn vader en mijn broer voor ons naar Karlovy Vary. Hoe dichter wij bij de stad kwamen (dat is trouwens sowieso een prachtige veelzijdige rit) hoe meer ik herkende en hoe meer het jeugdsentiment weer naar boven kwam. Moods die wisselde in blij, opgetogen, kriebels in de buik en verdrietig omdat mijn mama dit niet meer kon meemaken, wisselde zich in razend tempo af. De kids keken hun ogen uit naar het prachtige landschap en de typisch Tsjechische huizen. 

Door Pilzen heen was ook weer een punt van herkenning, de kids zagen het bord van Dinoworld, maar dat moest toch echt uitgesteld worden voor een volgende keer haha.

In Karlovy Vary de auto geparkeerd en te voet het autovrije centrum in. Het is goed te zien dat hier nog steeds extreem veel Russische elementen te vinden zijn. Ik ga hier nu niet direct uitweiden over dit kuuroord, daar wil ik een aparte pagina over maken, maar de invloeden van Rusland zijn direct te vinden in de bouwstijl en het feit dat bijna alles ook in het Russisch vertaald is.

Natuurlijk moesten wij van die prachtige drinkbekertjes kopen, voor de kids wel te verstaan. Want natuurlijk wilde zij allemaal een aparte en het zouden onze kinderen niet zijn als ze geen bekertje met een dier erop zouden kiezen. Vandaar uit langs de bronnen wandelen....

Vakantie Tsjechie deel 4: Vrije woensdag en bezoek Militair Technisch Museum Lešany

 Vrije woensdag en bezoek Militair Technisch Museum Lešany

Woensdag besloten wij met zijn allen dat wij een vrije dag verdienden. Ikzelf ben veel te rusteloos voor dat soort momenten, dus terwijl de kinderen bij mijn broer en mijn papa beleven, besloten mijn man en ik toch even snel Rataje nad Sázavou aan te doen. Eigenlijk alleen voor de kleine buurtsuper, maar ons kent ons. Wij stopten toch maar eens even bij het infocentrum. Verscholen achter muren.....Typisch Tsjechisch....aan de deur hing een bordje met de tekst:

 "chybějící v 45 minut"

 (terug in 45 minuten)

Er stond echter niet bij wanneer men vertrokken was....met andere woorden....het konden een lange 45 minuten gaan worden. Er stonden al mensen te wachten en na een half uur hebben wij het dan maar opgegeven. Natuurlijk wel wat foto's gemaakt want achter elke hoek schuilt iets moois. (vooral in de sluiproutes van de bewoners zelf ;) )

Bezoek Militair Technisch Museum Lešany 

Donderdag was een hele belevenis voor ons allemaal. Mijn papa en ons gezin besloten om met de trein naar Lesany te trekken. Hier ligt een Technisch Militair museum. Een niet zo'n bekende als bijvoorbeeld het militair museum in Praag, maar ook zeker de moeite waard. Wil je trouwens toch ook Praag eens bekijken, een citytrip naar Praag is ook zeker de moeite.